W Polsce stan wiedzy o boreliozie jest nadal bardzo niski, i nie chodzi tutaj tylko o pacjentów. Możliwe, że co roku choruje około milion osób. Przyczyną choroby są bakterie borrelia, które przedostają się do limfocytów, fibroblastów i makrofagów. Ich najczęściej obieranym celem jest tkanka łączna, ale atakują też tkankę mięśniową i nerwową. Środowiska, w których pojawiają się najczęściej to : ścięgna i stawy, skóra i tkanki podskórne, opony mózgowe i astrocyty, tkanka serca, ciecz wodnista oka.

Bakterie te mają budowę polimorficzną i są w stanie zmieniać swoje formy – z klasycznej w owalną i odwrotnie. Mogą także tworzyć, tzw. spory, czyli pęcherzyki i struktury pozbawione ściany komórkowej, przez co układ odpornościowy ich nie rozpoznaje i nie działają antybiotyki. Układ immunologiczny nie jest w stanie rozpoznać zakażenia krętkami w formie nieinwazyjnej. Im dłużej choroba pozostaje nierozpoznana, tym częściej jest ona seronegatywna, czyli nie posiada przeciwciał.

Borelioza należy do chorób odkleszczowych, ale przenosić ją mogą również komary, muchy, wszy, pchły i niektóre typy roztoczy. Chorobą można zarazić się praktycznie wszędzie. Mogą to być, np. wycieczki do lasu, karmienie piersią, kontakty seksualne, transfuzja krwi. Możliwe jest też, że niektóre typy bakterii przenoszone są drogą kropelkową lub przez płyny ustrojowe.

Możliwe drogi zakażenia boreliozą

W przypadku boreliozy pojawia się problem z jej diagnozowaniem, ponieważ może mieć ona różne oblicza. Jest to powszechna choroba, ale nadal ciężko ją rozpoznać. Prawdopodobnie nosicielami borrelii jest kilkadziesiąt procent ludności. Jej objawy mogą być mylone z innymi chorobami. Jest to choroba złożona, w której skład wchodzą też koinfekcje przenoszone przez komary i kleszcze.

Borrelie ulegają wielu mutacjom, zmieniają się przenoszące je wektory oraz strefy ich występowania. Dlatego też przestają działać stosowane dotąd antybiotyki. Krętki ewoluują wraz z rozwojem ludzkości. Cały czas wykorzystują luki w ludzkim systemie odpornościowym. Nawet DNA może być zaatakowane, co znacznie utrudnia powrót do zdrowia.

Choroby odkleszczowe (koinfekcje)

Lista chorób, które związane są z boreliozą i kleszczami jest długa. Do najpopularniejszych czynników należy około 40 patogenów i jednostek chorobowych, a wśród nich :borelioza wywoływana przez bakterie z grupy Borrelia, dur powrotny wywołany przez borrelie duru powrotnego, tyfus plamisty, gorączka odkleszczowa, gorączka Q i infekcje innymi typami riketsji, bartonelloza wywoływana przez bartonella bacilliformis, henselae lub quintana, babeszjoza wywoływana przez babesia, anaplazmoza (erlichioza) wywoływana przez Anaplasma phagocytophilum, KZM Kleszczowe Zapalenie Mózgu/Tick Borne Encephalitis, jersinioza, chlamydioza, toksoplazmoza, bruceloza, leptospiroza, choroba Borna, tularemia, mykoplasma forma L, zakażenia różnymi wirusami z rodziny HHV.

Rumień

Niepodważalną oznaką, że mamy do czynienia z boreliozą, jest pojawienia się rumienia, po ugryzieniu przez kleszcza, muchę, pchłę, wesz. Pojawia się on jednak u nielicznych zakażonych, co powoduje, że pacjenci są fałszywie przekonani o swoim dobrym stanie zdrowia.

Borelioza-diagnostyka

Jednoznaczne potwierdzenie boreliozy bezpośrednio po zakażeniu nie jest możliwe. Test biorezonansowy, który wykonujemy w naszym gabinecie, najszybciej, bo już nawet po kilku dniach pozwala potwierdzić diagnozę. Jeśli chodzi o tradycyjne badania, to dopiero po miesiącu są w stanie wykryć zakażenie. Zazwyczaj jest już za późno aby zahamować rozwój choroby.

Jak leczyć boreliozę?

W przypadku boreliozy antybiotyki okazują się niestety nieskuteczne. Choroba przechodzi w fazę rozsianą i chroniczną. Oczywiste jest, że im wcześniej zostanie ona zdiagnozowana, tym większe szanse na wyleczenie, dlatego w naszym gabinecie, przy pomocy plazmoterapii odbywa się jej naturalne usuwanie. U pacjentów, u których choroba przeszła w postać chroniczną leczenie jest znacznie dłuższe i bardziej skomplikowane. Większość chorych na boreliozę twierdzi, że nigdy nie zostali oni ugryzieni przez kleszcza, co oznacza, że większość ugryzień jest niezauważalna.

OBJAWY BORELIOZY

Poniżej przedstawiamy możliwe objawy występowania boreliozy :

neurologiczne i psychiczne (neuroborelioza):

  • poczucie gorąca lub zimna na skórze, kończynach,
  • drętwienie policzka, warg lub języka,
  • porażenie nerwu twarzowego,
  • zapalenie nerwu trójdzielnego,
  • jednostronny paraliż twarzy,
  • ból, mrowienie ucha, ucha zewnętrznego lub tkanek miękkich wokół małżowiny (trudny do zdefiniowania),
  • ból zębów lub szczęki, zwykle jednostronny
  • problemy z czytaniem, z koncentracją,
  • poczucie ścisku w głowie, pustki w głowie, braku koncepcji,
  • obniżenie zdolności intelektualnych
  • trudności w wysławianiu i niewyraźna mowa
  • krótkotrwałe zaniki pamięci, luki pamięci,
  • wrażliwość na światło lub dźwięk,
  • halucynacje słuchowe, szumy, piszczenie lub dzwonienie w uszach,
  • nagła utrata słuchu lub częściowa utrata słuchu,
  • drętwienie, mrowienie na ciele lub kończynach (podrażnienie nerwów obwodowych),
  • objawy podrażnienia lub zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych,
  • zawroty głowy, utrata równowagi,
  • bezsenność na skutek np. pobudzenia układu nerwowego lub kołatania serca,
  • utrata czucia,
  • kłujący ból jak igiełki na skórze, może się przemieszczać („prądy”),
  • przykurcze palców,
  • nagłe ostre bóle,
  • mimikowanie SM (objawy podobne do SM),
  • psychoza,
  • autyzm u dzieci (borelioza wrodzona).

Objawy związane z oczami:

  • podwójne widzenie,
  • ciemne plamki przed oczami, czasem także jasne,
  • zajęcie nerwu wzrokowego,
  • zajęcie nerwów okoruchowych,
  • zmiany i choroby autoimmunologiczne oka (np. jaskra).

Objawy kardiologiczne:

  • bezobjawowe zajęcie mięśnia sercowego przez krętki borrelia,
  • skoki ciśnienia, nadciśnienie,
  • kołatanie serca,
  • zapalenie i nacieki mięśnia sercowego,
  • pojawiające się duszności i nietolerancja wysiłku,
  • niewydolność serca,
  • lokalne włóknienie, martwica i obrzęk mięśnia sercowego,
  • blok przedsionkowo-komorowy (przedłużeniu czasu przewodzenia między przedsionkami a mięśniem komór),
  • zastoinowa niewydolność serca,
  • kardiomiopatia rozstrzelinowa lub niedokrwienna.

Inne objawy boreliozy:

  • osłabienie i zmęczenie,
  • napady senności,
  • zespół chronicznego zmęczenia,
  • rumień wędrujący,
  • objawy grypopodobne (zwykle w początkowym etapie),
  • gorączka, poty, dreszcze (możliwe na początku zakażenia),
  • możliwy spadek temperatury,
  • powiększenie, a nawet bolesne zapalenie węzłów chłonnych często pod pachami albo w pachwinach,
  • cykliczny charakter nasilenia objawów, rozsiew choroby często ma miejsce co 3-4 tygodnie (prawdopodobny związek z fazami Księżyca),
  • zanikowe zapalenie skóry,
  • wypadanie włosów,
  • niedoczynność tarczycy,
  • opuchlizna stawów,
  • silne bóle stawów, często kolanowych czy biodrowych (mogą być niesymetryczne – tylko z jednej strony),
  • artretyzm (podagra),
  • trzeszczenie i bóle szyi, strzelanie stawów,
  • choroba refluksowa lub pogorszenie stanu w jej przebiegu (osłabienie mięśni przepony),
  • nietolerancja alkoholu objawiająca się nasilaniem się objawów samej boreliozy w trakcie i po jego spożywaniu, zwiększonymi objawami kaca,
  • u kobiet pogorszenia stanu w czasie menstruacji, związane z obniżaniem się poziomu estrogenu i progesteronu w końcówce cyklu miesiączkowego.

Zaburzenia immunologiczne:

  • rozregulowanie immunologiczne skutkujące autoagresją, chorobami immunologicznymi,
  • anergia (brak reaktywności na antygeny i nie wytwarzanie przeciwciał),
  • skłonność do alergii,

Borelioza to także ważny czynnik, który wywołuje choroby i reakcje autoimmunologiczne, takie jak :

  • SM – stwardnienie rozsiane,
  • Choroba Alzheimera,
  • Choroba Parkinsona,
  • Fibromyalgia (gościec mięśniowo-włóknisty),
  • RZS – reumatoidalne zapalenie stawów, gościec stawowy,
  • Jaskra,
  • Choroba Hashimoto (niedoczynność tarczycy),
  • Choroba Gravesa-Basedowa (nadczynność tarczycy),
  • Zespół przewlekłego zmęczenia,
  • Twardzina, Twardzina układowa,
  • ZZSK – zesztywniające zapalanie stawów kręgosłupa,
  • Procesy autoimmunologiczne w mięśniu sercowym,
  • Toczeń rumieniowaty,
  • Łysienie plackowate,
  • Bezpłodność immunologiczna,
  • prawdopodobnie ALS,
  • prawdopodobnie polimialgia reumatyczna,
  • prawdopodobnie polineuropatia,
  • prawdopodobnie colitis ulcerosa i choroba Crohna,
  • prawdopodobnie cukrzyca I typu,
  • także inne choroby autoimmunologiczne, których powiązania z boreliozą nie zostały nigdzie oficjalnie opisane,
  • być może także Syndrom Morgellonów.

Borelioza często bywa mylona ze stwardnieniem rozsianym. Objawy są bardzo podobne, dlatego możliwe, że wielu przypadkach stwierdzone SM, to po prostu borelioza.

Objawy boreliozy u dzieci:

Objawy tej choroby u dzieci zazwyczaj są takie same jak w przypadku dorosłych, jednak mogą pojawiać się też dolegliwości mniej specyficzne, np. reumatyzm, problemy z oczami. Dziecko z pewnością będzie miało trudność z dokładnym określeniem co mu dolega, dlatego należy je uważnie obserwować. Należy zwracać uwagę na objawy takie jak : zmęczenie, senność, problemy z pamięcią. Jeśli dziecko cierpi na autyzm lub zespół Aspergera to może być z kolei nienaturalnie pobudzone.

Możliwe nieprawidłowości w wynikach laboratoryjnych u osób dotkniętych boreliozą:

  • Nieprawidłowy profil lipidowy (umiarkowany, ale ze znacznym wzrostem cholesterolu LDL),
  • Insulinooporność,
  • Granicznie niski poziom białych krwinek, prawidłowy poziom SED i CRP,
  • Prawidłowe wyniki badania hormonów tarczycy, ale pozytywny wynik testu Barnes i doskonała odpowiedź T3,
  • Typ 2 (wysoki kortyzol, niskie DHEA) lub Typ 3 niewydolność nadnerczy (niski kortyzol i DHEA),
  • Niski poziom testosteronu i DHEA,
  • Obniżone stężenie moczu (niski ciężar właściwy),
  • Złożone zmiany cytokin, interferonów, komórek NK, wskaźników krwinek białych, itp.

Przyczyny różnego stanu osób zakażonych, borelioza seronegatywna

Typowe dla boreliozy jest przewlekłe zmęczenie. Nawet odpoczynek nie poprawia samopoczucia. Aby mówić o obecności tej choroby musi jednocześnie występować kilka objawów. U jednych te objawy pojawią się niedługo po zakażeniu, a u innych mogą się nigdy wyraźnie nie rozwinąć. To w jakim stanie będzie pacjent zależy w dużej mierze od kondycji jego układu odpornościowego .

Wiele osób chorych może być seronegatywnych nawet przez długie lata, ponieważ ich układ odpornościowy nie wytwarza przeciwciał .

Możemy również spotkać sytuację odwrotną. Pacjent nie ma żadnych objawów tej choroby, natomiast wyniki testów są pozytywne. Przyczyną tego mogą być toksyny i inne obciążenia, których poziom jest niski. Układ odpornościowy takiego pacjenta jest na tyle sprawny, że nie dopuszcza do rozprzestrzeniania się choroby i występowania objawów. Duże znaczenie ma tutaj także czynnik genetyczny.

Obecność metali ciężkich, aluminium, patogenów, pasożytów, toksyn, poddawanie organizmu wpływowi pola elekromagnetycznego oraz zła dieta to czynniki, które potęgują symptomy boreliozy. Na przykład aluminium jest na tyle nietypową toksyną, że organizm nie potrafi sam się jej pozbyć i gdy dodatkowo dochodzi zakażenie borrelią pacjent odczuwa nasilone objawy.

Chorzy na boreliozę szukają pomocy u wielu lekarzy. Często traktowani są jak hipochondrycy. Dlatego przy podejrzeniu boreliozy warto też sprawdzić obecność innych chorób odkleszczowych, które mogą być bardzo groźne.

W przypadku chorób odkleszczowych szukanie przeciwciał nie sprawdza się. Cysty nie wytwarzają przeciwciał, są one produkowane przez limfocyty B, dlatego testy nie są w stanie ich wykryć. Kątek borreli może niszczyć limfocyty, dlatego możliwa jest borelioza seronegatywna. Przeciwciała nie zostaną wyprodukowane u pacjentów przyjmujących leki immunopresyjne i sterydy.

Przeciwciała mogą łączyć się z krętkiem borrelia tworząc kompleksy immunologiczne, które są połączeniem przeciwciał z antygenami krętka. Są one niewidoczne dla zwykłych testów, które wykrywają tylko wolne, niepołączone z bakterią, przeciwciała, ale nie wykrywają kompleksów immunologicznych. Dlatego właśnie często testy Elisa i Western-Blot wychodzą ujemnie.

Żadne badanie medyczne nie jest w stanie zapewnić 100% skuteczności diagnozy. Dodatkowo są to badania skomplikowane i bardzo drogie. Za niektóre trzeba zapłacić nawet 1000 zł, a i tak nie dają żadnej pewności. Testy ELISA mają skuteczność w wykrywaniu choroby na poziomie 10-30%, a zwykle później wykonywane Western Blot w klasie IgG i IgM 40-70% skuteczność. Zdarzają się też błędnie dodatnie wyniki testów, np. z powodu reakcji na antygeny wirusów HHV. Badanie genetyczne PCR natomiast daje fałszywie pozytywne wyniki, a przeprowadzone poprawnie z próbkami wzorcowymi wyniki fałszywie negatywne. Nowsze i czulsze testy (ale droższe) to LTT, KKI, CD 57, możliwe też jest PCR wykonywane z płynu mózgowo-rdzeniowego lub stawowego, a także test LUAT z moczu.

Dodatkowo wyżej wymienione testy nie badają wszystkich typów bakterii. Do naszego gabinetu zgłaszają się pacjenci, którzy wykonywali konwencjonalne badania i wynik był negatywny. Osoby te chcą dodatkowo wykonać rezonansowy test na obecność drgań bakterii borrelia. Po wykonaniu testu bardzo często okazuje się, że wynik jest pozytywny, mimo iż wcześniejsze testy nic nie wykryły.