Bakterie

PACIORKOWCE

leczenie chlamydiiJak wiadomo bakterie naszemu organizmowi są potrzebne,lecz oczywistą sprawą jest to, że nie wszystkie z nich.

Jedną z nich jest paciorkowiec którego jest wiele rodzajów, wywołują one szereg chorób – mogą one być nie grożne, ale również mogą być bardzo dokuczliwe np. począwszy od zapalenia mieszków włosowych aż do potencjalnie śmiertelnego nowotworu jelita grubego czy zespołu wstrząsu toksycznego. Może być także niebezpieczny dla kobiet w ciąży, ponieważ zagraża rozwojowi płodu.

Paciorkowce, czyli streptokoki, (łac. Streptococcus) to rodzaj bakterii Gram dodatnich. Cechą charakterystyczną paciorkowców jest duża inwazyjność, ponieważ wytwarzają hialuronidazy, które ułatwiają inwazję tych drobnoustrojów z wrót zakażenia w głąb skóry i tkanki łącznej. Dodatkowo niektóre z paciorkowców posiadają błonę i otoczkę komórkową o właściwościach antygenowych, podobnych do tkanek człowieka, przez co mogą uniknąć odpowiedzi układu odpornościowego człowieka i dokonywać uszkodzeń tkanek.
Paciorkowiec ropny – jakie choroby wywołuje?

Paciorkowiec ropny (Streptococcus pyogenes) należy do paciorkowców z grupy A, może on powodować choroby takie jak:

  • paciorkowcowe zapalenie gardła
  • płonica (szkarlatyna)
  • róża
  • liszajec
  • angina ropna
  • zapalenie ucha środkowego
  • posocznica
  • zapalenie wsierdzia
  • kłębuszkowe zapalenie nerek
  • martwicze zapalenie powięzi

Kolejnym rodzajem groźnym są Pneumokoki, inaczej dwoinka zapalenia płuc (Streptococcus pneumoniae), to rodzaj paciorkowca, który występuje w gardle i zatokach nosowych u 5-10 proc. zdrowych dorosłych oraz 20-40 proc. zdrowych dzieci. Dla nich jest nieszkodliwy, jednak szczególne niebezpieczeństwo stanowi dla dzieci (do 2. r.ż.), osób starszych (powyżej 65. r.ż.) i tych z osłabionym systemem odpornościowym. Grupa podwyższonego ryzyka,bo tak trzeba nazwać te osoby tzw. inwazyjnego zakażenia. Może ono doprowadzić do:

  • ostrego zapalenia płuc (które szybko może doprowadzić do obrzęku płuc i niewydolności oddechowej, co jest stanem zagrożenia życia)
  • zakażenia opon mózgowo-rdzeniowych
  • zakażenia krwi (bakteriemia)
  • uogólnionego zakażenie krwi (posocznica, tzw. sepsa)

Paciorkowiec bezmleczności – jakie choroby wywołuje?

Paciorkowce z grupy B, w skrócie GBS (Streptococcus agalactiae), są niegroźne i stanowią część flory przewodu pokarmowego, w tym jamy ustnej i jelit oraz górnych dróg oddechowych. Spotykane są też na skórze u człowieka. Występują one nawet u co trzeciego człowieka (zarówno kobiet jak i mężczyzn). Tego typu paciorkowiec jest groźny w czasie ciąży, ponieważ potrafi on skolonizować drogi rodne kobiety (kolonizacja szerzy się z odbytu na drogi rodne), podnosząc ryzyko przedostania się bakterii z pochwy do płynu owodniowego, rozerwania błon płodowych i przedwczesnego porodu. Bakterie te są niebezpieczne także dla noworodków ze względu na ich słaby układ odpornościowy. Paciorkowiec z grupy B u nich wywołać posocznicę (sepsę) lub zapalenie płuc.
Paciorkowiec kałowy – jakie choroby wywołuje?

Paciorkowiec kałowy (Enterococcus faecalis) występuje w przewodzie pokarmowym i jedynie w pewnych warunkach (np. podczas leczenia antybiotykami) może się stać chorobotwórczy. Najczęściej zakaża drogi moczowe i pęcherzyk żółciowy. Ponadtlenki (wolne rodniki) E. faecalis są substancjami mutagennymi i mogą przyczyniać się do powstawania nowotworów jelita grubego. Jak przekonują naukowcy z Department of Veterans Affairs Medical Center w Oklahomie, nadtlenki powstające w procesie fermentacji mikroba, prawdopodobnie uszkadzają DNA człowieka, zakłócają system przekazywania sygnałów międzykomórkowych oraz stymulują aktywność makrofagów. Makrofagi są częścią układu odpornościowego i likwidują bakterie lub wirusy, które atakują podczas infekcji. Jednak w przypadku rozwoju raka, mogą pomagać komórkom nowotworom w rozwoju. Przyczyną braku obrony ze strony układu odpornościowego jest prawdopodobnie to, że nowotwór rozwija się z komórek organizmu, które nie są czynnikami zagrażającymi ustrojowi z zewnątrz.

Paciorkowiec zieleniący (Streptococcus viridans) jest składnikiem flory bakteryjnej jamy ustnej. Może powodować zapalenie wsierdzia i ropień zęba.

HELICOBACTER PYLORI

Helicobacter pylori to bakteria, która po dostaniu się do organizmu człowieka, może prowadzić do występowania wielu chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego, m.in.: zapalenia błony śluzowej żołądka, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, a także zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów żołądka, zwłaszcza chłoniaków.
Zakażenie H. pylori jest bardzo powszechne. Szacuje się, że około połowa ludności świata jest zainfekowana. W Polsce zakażonych jest 60-80% populacji. Do zakażenia dochodzi najczęściej już w wieku dziecięcym. Sprzyja mu niedożywienie i niewłaściwa dieta dziecka oraz, co się z tym wiąże, brak witamin. Bakteria dostaje się do przewodu pokarmowego najczęściej przez brudne ręce. Zakażenie H. pylori nie powoduje widocznych i odczuwalnych zmian u wszystkich osób – u niektórych zmiany w żołądku można stwierdzić tylko w badaniu mikroskopowym, u innych rozwijają się nadżerki bądź owrzodzenia, a w znikomym odsetku przypadków – nowotwory (w tym zwłaszcza chłoniaki żołądka). Sam przebieg zakażenia jest najczęściej bezobjawowy, choć u 10% ludzi występują objawy ostrego nieżytu żołądka, które szybko przemijają. Nie znaczy to jednak, że bakteria została wyeliminowana.

Choroby związane z zakażeniem H. pylori:

  • Zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy – bakteria, powodując stan zapalny może doprowadzić do zaniku błony śluzowej żołądka (zapalenie zanikowe);
  • Choroba wrzodowa żołądka – 65 – 80% osób mających wrzody żołądka jest zakażonych;
  • Choroba wrzodowa dwunastnicy – zakażenie H. pylori występuje w 95% przypadków wrzodów dwunastnicy;
  • Rak żołądka – H. pylori zwiększa ryzyko rozwoju;
  • Chłoniak żołądka – choroba powstaje na podłożu długo trwającego zapalenia błony śluzowej żołądka i w większości przypadków cofa się po wyeliminowaniu zakażenia;
  • Choroba Menetriera – jest to postać zapalenia żołądka, w której dochodzi do przerostu fałdów błony śluzowej. Podobnie jak chłoniak, ustępuje po wyleczeniu infekcji.

Bakteria Helicobacter pylori została uznana w 1994 r. przez WHO za czynnik o udowodnionym działaniu rakotwórczym. Średnio co druga osoba na świecie jest zakażona tą bakterią.

GRONKOWIEC ZŁOCISTY

usuwanie chlamydiiKolejną bakterią niebezpieczną żyjącą w warunkach tlenowych i bez-tlenowych jest Gronkowiec Złocisty (Staphylococcus aureus)jego nosicielami są ludzie i zwierzęta.Gronkowiec jest bardzo odporny na temperatury i antybiotyki,dodatkowo szacuje się ze ponad 30% populacji ludzkiej może być nosicielami rożnych odmian gronkowca.

Bakterie gronkowca mogą powodować różne choroby skóry, infekcje dróg oddechowych, zapalenie płuc, opon mózgowych, mięśnia sercowego, żył, zakażenia w obrębie układu kostnego, ropnie narządowe zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy,migdałków ,ucha a nawet zapalenie płuc,. Gronkowiec jak większość wirusów i bakterii najłatwiej atakuje osoby z osłabionym układem odpornościowym, a więc dzieci, kobiety karmiące piersią, chorych.

Gronkowce lubią żywność przeterminowaną, pochodzącą z uszkodzonych opakowań lub niewłaściwie mrożoną. Bakterie możemy przenieść też na brudnych rękach. Tymi drogami łatwo o zatrucie pokarmowe.

Jego charakterystyczne objawy to:

  • bóle brzucha,
  • wymioty,
  • gorączka,
  • biegunka,

CHLAMYDIA

Bardzo niebezpieczną bakterią wewnątrzkomórkową jest Chlamydia, odpowiada ona m.in. za ok. 80% zawałów u mężczyzn, nadciśnienia i wylewy a także bezpłodność u kobiet. Może powodować zapalenia stawów, oczu, cukrzycę, ziarnicę i żylaki. Rozróżnia się trzy rodzaje Chlamydii:

  • Chlamydia pneumoniae
  • Chlamydia psittaci
  • Chlamydią trachomatis

Do zakażenia może dojść nie tylko podzcas kontaktów seksualnych,ale również używająć tych samych ręczników bądz w zbornikach wodnych lub basenach.
Przebieg choroby bywa różny. Często spotykane się uogólnione bóle mięśniowe i objawy grypopodobne.

Może wystąpić suchy, szczekający kaszel, czasami pojawia się wysięk w jamie opłucnej oraz ból opłucnowy.

Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego także nie występują często i są to zwykle bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunki, epizodycznie dochodzi do żółtaczki. Wątroba i śledziona często bywają powiększone. Rzadkimi powikłaniami są zakrzepowe zapalenie żył oraz zawał płuca o złym rokowaniu.

Chlamydia leczenie : Leczenie chlamydii medycyną konwencjonalną odbywa sie przy użyciu antybiotyków,co często nie przynosi pożadanych efektów.W naszym gabinecie przy pomocy Plazmoterapii  wykonujemy usuwanie chlamydii BEZ CHEMII !!

Inne objawy zakażenia:

  • Częste, nawracające stany zapalne cewki moczowej,
  • Częste oddawanie moczu,
  • Zapalenia gruczołu krokowego,
  • Zapalenia jąder i najądrzy,
  • Zapalenia odbytnicy,
  • Nadżerki szyjki macicy,
  • Cysty w obrębie układu płciowego u kobiet,
  • Zapalenia gruczołów Bartholina,
  • Zapalenia jajowodów,
  • Bezpłodność,
  • Zapalenie okołowątrobowe,
  • Zapalenie gałki ocznej, spojówek i/lub nietypowe zapalenie płuc u noworodków,
  • Zapalenie stawów,
  • Zapalenie gardzieli,
  • Zespół Reitera,
  • Nasilona wydzielina z pochwy,
  • Ropniaki szyjki macicy

Pamiętać należy że, mimo iż chlamydioza traktowana jest jako choroba przenoszona drogą kontaktów seksualnych, objawy zakażenia pojawiają także w innych układach.

Jeszcze raz podkreślmy, że bakteria może również przebywać w naszym organizmie przez wiele lat uśpiona, nie wywołując żadnego z wymienionych wyżej objawów.

Chlamydia leczenie : Leczenie chlamydii medycyną konwencjonalną odbywa sie przy użyciu antybiotyków,co często nie przynosi pożadanych efektów.W naszym gabinecie przy pomocy Plazmoterapii  wykonujemy usuwanie chlamydii BEZ CHEMII !!

TOXOPLAZMA GONDII

Jednym z najczęstszych zakażeń pasozytniczych jest TOKSOPLAZMOZA(choroba odzwierzęca),wywoływana przez pierwotniaka(toxoplasma godii).Objawy jednak nie są stwierdzane u wszystkich, gdyż część zakażonych jest tylko nosicielami.Zarażamy się głównie przez zjedzenie zarażonego mięsa i niekoniecznie surowego!!Wystarczy że, obróbka termiczna będzie za krótka i zródło infekcji nadal będzie obecne w pokarmie!Również kontakt z zarażonymi kotami lub ich odchodami(często wnoszonymi do domu np. na butach)możemy się narazić na zarażenie.Koty chodowane w domu  nie są jednak jedynym i największym zagrożeniem,dużo bardziej zagrażają nam dzikie koty załatwiające się na podwórku np. w piaskownicach oocysty T. gondii, które trafią do piasku czy ziemi, mogą przeżyć nawet 2 lata.

Jak leczyć toksoplazmozę? Przedewszystkim warto dbać o swojego pupila i unikać kotaktu z dzikimi kotami.
Oocysta jest nieinwazyjna w momencie wydalania z kałem, staje się niebezpieczna dla człowieka dopiero po pewnym czasie (1–5 dni).

Możliwe drogi zakażenia:

  • przez kontakt z odchodami kotów, które zaraziły się np. przez łożysko od zarażonej matki, zjedzenie zarażonych pasożytem drobnych gryzoni albo kontakt z kałem innego, chorego kota.
  • przez zjedzenie zakażonego mięsa (owiec, bydła, ptactwa), co ma miejsce zazwyczaj w przypadku spożycia takiego mięsa w formie surowej lub niedogotowanej
  • zarażenie drogą kropelkową
  • zarażenie śródmaciczne
  • zarażenie przez transplantację organu

Objawy toksoplazmozy zależą od tego, czy zarażona osoba ma prawidłową odporność, czy też nie, oraz od tego, czy mamy do czynienie z toksoplazmozą nabytą czy z toksoplazmoza wrodzoną.

Toksoplazmoza nabyta– dla osób z wysoką odpornością może nie dawać objawów, jeśli jednak pojawią się , może to być m.in – gorączka, objawy grypopodobne, obrzęk węzłów chłonnych, dolegliwości stawowe, stany pozapalne narządów zajętych przez chorobę, a także zapalenie mózgu i opon mózgowych;

toksoplazmowa wrodzona – jej głównym objawem jest przede wszystkim tzw. triada Sabina-Pinkertona: małogłowie lub wodogłowie, zapalenie siatkówki i naczyniówki, zwapnienie śródmózgowe; toksoplazmoza wrodzona powoduje znaczne opóźnienie w rozwoju umysłowym . W zależności od lokalizacji pasożyta atakuje i daje dolegliwości z różnych organów np.z serca ,płuc, wątroby, i innych.

Leczenie toksoplazmoza – leczenie konwencjonalne opiera się głownie na zastosowaniu antybiotykoterapii w kilku kuracjach, co często niesie to za sobą skutki uboczne.W naszym gabinecie przy pomocy plazmoterapii odbywa sie usuwanie toksoplazmozy z organizmu, które jest w 100% bezpieczne i skuteczne.

Najczęściej występują trzy postacie choroby:

  • toksoplazmoza węzłowa: powiększenie jednego lub kilku węzłów chłonnych (przed- i zausznych, szyjnych lub karkowych, rzadziej pachowych i pachwinowych), objawy grypopodobne: bóle mięśniowe, bóle głowy, zapalenie gardła oraz uczucie osłabienia;
  • toksoplazmoza uogólniona: związana z inwazją Toxoplasma gondii do ośrodkowego układu nerwowego: pasożyt wywołuje objawy podobne do zapalenia mózgu – bóle i zawroty głowy, zaburzenia równowagi, oczopląs, apatia, trudności z koncentracją;
  • toksoplazmoza gałki ocznej: zaburzenia widzenia, łzawienie, światłowstręt, mroczki i ból oka.